Eye tracking to technologia polegająca na śledzeniu ruchów gałki ocznej w celu analizy aktywności wzrokowej użytkownika. Oznacza to, że za pomocą wzroku możemy wskazać, zaznaczyć element na ekranie, tak samo jak byśmy zrobili to ręką lub myszką.
Jak dobrze wszyscy wiemy, dzieci najlepiej uczą się przez zabawę i właśnie tutaj na pomoc przychodzą dwa programy edukacyjno – terapeutyczne: eyefeel i eyeLearn, które można obsługiwać zarówno wzrokiem, jak i dotykiem.
O tym jak kluczowa jest możliwość komunikacji z otoczeniem, dowiadujemy się dopiero wtedy, gdy tę możliwość utracimy. Tego właśnie doświadczają pacjenci dotknięci stwardnieniem zanikowym bocznym – SLA, gdyż choroba w efekcie prowadzi do całkowitej bezwładności ciała i zaniku mowy, co skutkuje ogromnymi problemami w komunikacji lub jej całkowitym brakiem.
Często powtarzającym się pytaniem jest „Czy C-Eye będzie odpowiedni dla dziecka z autyzmem?”
Trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, bo wpływa na to wiele czynników, natomiast ZAWSZE warto spróbować.
C-Eye jest niezastąpionym narzędziem w rękach terapeutów edukacji specjalnej.
Dziś przytaczając słowa autorów artykułu „Z dziennika terapeuty C-Eye” opublikowanego w numerze 4/2020 Informatora Oświatowego, chcemy przedstawić historie trójki młodych bohaterów, dla których C-Eye stał się oknem na świat.
